Alexander Bloemberg aan het werk met een steen. Foto: Bram Corstjens

ALPHEN AAN DEN RIJN – Toen Alexander Bloemberg (37) nog maar 14 was, ging hij al vaak mee naar begraafplaatsen, waar zijn vader zijn gehouwde grafmonumenten plaatste. Na de middelbare school koos Alexander voor een studie rechten (die hij afrondde) om uiteindelijk toch in het bedrijf van zijn vader, Benelli Natuursteen, terecht te komen en te gaan werken als steenhouwer.

‘Dat je vanuit het niets zoiets creëert, dat vind ik zo mooi aan steenhouwen,’ vertelt Alexander, vader van dochter Lisa (3) en geboren en getogen in Alphen aan den Rijn. ‘Het vertalen van ideeën die mensen in hun hoofd hebben naar het uiteindelijke product, dat geeft heel veel voldoening. Daarbij vind ik de enorme verscheidenheid aan materialen die je voor grafwerk kunt gebruiken erg interessant. Van alle beschikbare materialen hebben wij bij Benelli een selectie gemaakt van wat wij gebruiken. Het materiaal moet duurzaam zijn. Hoe beter de kwaliteit, hoe langer het buiten goed blijft. Een grafmonument staat al gauw 10 tot 20 jaar buiten en hoe minder onderhoud dit vraagt, hoe beter.’

Alexander en zijn vader geloven dat het daarom belangrijk is, dat mensen die iets persoonlijks als een grafmonument moeten uitzoeken, het kunnen zien. ‘We hebben één van de grootste showrooms van Nederland. En omdat veel mensen die bij ons komen wat ouder zijn, is deze binnen.’ In de showroom liggen langs 2 paden, rechts en links, vele soorten grafmonumenten met grafstenen in verschillende vormen en van diverse materialen. Ook staan er op de lange vensterbank urnen in alle vormen en maten.

‘Mijn vader was natuursteen-verwerker en werd in 1974 eigenaar van Benelli Natuursteen. Als zoon moest ik hem soms helpen. Ik liep daardoor vaak op begraafplaatsen en heb dat nooit raar gevonden. Ook vind ik het praten met mensen en bezig zijn met het maken van grafmonumenten niet naar. Als je praat met mensen over de overleden persoon, worden veelal de leuke eigenschappen en anekdotes aangehaald. Natuurlijk zijn er tranen, maar er worden ook veel vrolijke noten genoemd. Ik heb echt de meest grappige verhalen gehoord. Door deze gesprekken een beetje te sturen, maak ik de drempel steeds een beetje lager, waardoor mensen ook merken hoeveel rust het geeft als zij uiteindelijk een keuze maken. Daarnaast geeft de gecreëerde plek op een begraafplaats, waar de overledene herdacht kan worden, een bepaalde rust. En voor velen is het ook zo, dat als je naam ergens staat, je er nog “bent”. Achter een grafmonument zit symboliek, het vertelt vaak jouw verhaal.’

Keerzijde
Is het werk dan helemaal nooit naar? ‘Wanneer het om mensen van je eigen leeftijd gaat, is het wel confronterend. En bij kinderen is het ook anders, zeker nu ik zelf een dochter heb. Bij een overlijden van een kind, ook als zij 40 zijn, is het verdriet heel erg groot. Ook zelfmoord is anders. Zeker als ze geen briefje achterlaten, dan blijven er zoveel vragen open. Nabestaanden voelen zich dan vaak schuldig: “Heb ik het fout gedaan?”. Dat moet je echt loslaten, want je krijgt geen antwoorden meer. Dat is wel de keerzijde van het beroep.’

Alexander probeert bij opdrachten voor grafmonumenten altijd rekening te houden met belangrijke data. ‘Als iemand overlijdt en deze persoon zou over 2 weken jarig geweest zijn, dan stel ik alles in het werk om het grafmonument voor die datum te plaatsen. Maar ik houd ook rekening met Allerzielen, Kerstmis en bijvoorbeeld Lichtjesavond, ieder jaar op de Oosterbegraafplaats in Alphen. We leveren snel. Dat komt, omdat we niet werken met derden. We hebben veel op voorraad en werken veel met eindproducten. Snelheid is alleen lastig als het materiaal van buiten West-Europa moet komen.’

Steenhouwen kun je niet leren in alleen de schoolbanken. ‘Het echte steenhouwen leer je in de praktijk. Op school vul je alleen je kennis aan. Het is een erg breed beroep met veel verschillende elementen. Je moet er heel handig voor zijn. Mijn vader maakt met zijn handen wat zijn ogen zien. Ik ben sterker in het aanvoelen van mensen en doe dus de klantgesprekken en regel de formulieren, zoals de vergunning. Al ben ik ook vaak in de werkplaats te vinden.’

Proces
‘Na het bezoek van de klant werk ik de ideeën uit op de computer en stuur deze naar de familie. Soms praat ik zelfs mee in een familie-groepsapp. Ik maak de papierwinkel in orde en ontwerp het geheel. Voor de steen heb ik standaardmallen, waarna ik hier de teksten – met gewenst lettertype en -grootte – en eventuele illustraties op teken met watervaste stift of potlood. De klant kan dit weer zien en beoordelen. Ik laat veel van de stappen zien, omdat het houwen zelf maar één keer gedaan kan worden. Dan stralen we de teksten en illustraties in met grit. Of we etsen of laseren dit. Ook het plaatsen van de steen doen wij zelf. We maken de grafmonumenten zoveel mogelijk in orde in de werkplaats en brengen deze met een mobiele kraan naar de begraafplaats waar we het monument compleet maken. Het tillen vraagt wel de nodige spierkracht.’

Herinneringen
Een mooie herinnering heeft Alexander aan het grafmonument dat hij maakte voor een bekende zanger. ‘Voor dit monument maakte ik het ontwerp. Ik bracht het idee van een piano in en heb dit hele monument uiteindelijk helemaal zelf gemaakt. De familie was zo enorm blij met het resultaat.’

Maar Alexander heeft meer bijzondere herinneringen. ‘Ik mocht een grafmonument maken voor een vader met 2 tienerdochters waarvan de moeder was overleden. De dochter deed een grafische opleiding. Ik stelde voor dat zij het ontwerp maakte voor het monument. Dit wilde zij wel. Uiteindelijk lukte het om het monument binnen een week af te krijgen en het te plaatsen voor de dag dat moeder haar verjaardag zou vieren. En de waardering van de familie ging ook voor een groot deel naar het meisje, dat vond ik zo fijn.’

Nog een speciale herinnering heeft Alexander aan een man die overleed. ‘Deze man zat in een rolstoel. Als mensen hem vroegen “Hoe gaat het met je?” antwoordde hij altijd “Ik ga nog steeds vooruit.” Zijn familie zocht naar een tekst om op zijn graf te plaatsen. Omdat zijn opmerking altijd bij iedereen een lach op het gezicht bracht, stelde ik de familie voor daar iets mee te doen. Uiteindelijk werd het: “Nu ga ik niet meer vooruit”.’

 

Tekst: Anke Steffers

Werk ontworpen en gemaakt door Alexander. Eigen Foto

Benelli Natuursteen

Naast hun specialisatie in grafmonumenten vervaardigt Benelli Natuursteen aanrechtbladen, vensterbanken en bouwgerelateerde dorpels. ‘We zijn de enige steenhouwer in Alphen. Ons werkgebied is alle begraafplaatsen tussen de 4 grote steden.’

www.benelli-natuursteen.nl

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *